Aanbesteden bij de overheid is een ander metier danaanbesteden in de profit-sector. Ingewikkelde Europese regelgevingvergt veel van de inkoop binnen de overheid. Naast het feit datvraagtekens kunnen worden gezet bij de complexiteit van deregelgeving, kan dit vraagteken worden geplaatst bij de intentievan Europese Aanbesteding Richtlijnen.

Ervaring leert dat Europese regelgeving vaak bewust ofonbewust met voeten wordt getreden. Juridisch gesproken is dansprake van grove nalatigheid en verwijtbare schuld aan het adresvan de aanbestedende partijen. Hier is dus wat loos. Kunnen we dewetgeving niet alsnog in ons voordeel aanwenden?

Wat is Europese aanbesteding?

In de jaren 90 heeft Europese Aanbesteding vorm gekregen in vierrichtlijnen voor Werken, Diensten, Leveringen en de Nutssector. Zezijn bestemd voor de overheid en overheidsgerelateerde (aandeeloverheid: 50%) bedrijven en de nutssector.

Voor Europees aanbesteding wordt het inkoop volume getoetst aaneen vastgesteld drempelbedrag. Voor Diensten en Leveringen liggende drempels (voor lokale overheden; voor landelijke overheid is ditlager) rond 450.000 gulden, voor Werken op bijna 11.000.000 gulden.De Nutssector is een totaal ander chapiter, en vergeten wegemakshalve even. De regelgeving impliceert dus dat nagenoeg iederebesteding van overheid, provincie en gemeente Europees dient teworden aanbesteed. Alleen voor Werken is een drempel van ongeveer11 miljoen gulden nog enigszins respectabel te noemen (voorkleinere overheden), maar voor de centrale overheid is ook dat eenfutiliteit.

Er zijn vier aanbestedingsprocedures:

  • Openbare procedure
  • Niet-openbare procedure
  • Onderhandelingsprocedure met voorafgaande bekendmaking
  • Onderhandelingsprocedure zonder voorafgaande bekendmaking

De meeste aanbestedingen worden gepleegd op basis van de eerstetwee procedures. Kort samengevat staan die procedures voor een openboek inschrijving en evaluatie van de aanbiedingen. De laatste tweeprocedures zijn met name bedoeld…