Inleiding

Op 01 april (nee, geen grap) besteedde het actualiteiten programma '2-Vandaag' aandacht aan 'de Manische Manager'. De vakbondsvertegenwoordigers maken zich ernstige zorgen over het feit dat, zoals uit een onderzoek blijkt, ruim 20% van de managers hun HRM-taak niet aankan. Dit leidt tot gedrag dat niet bij een manager hoort. Ongetwijfeld kent u de Commit Arbo - televisiereclame van de manager die op een gepaste manier een viervoeter uitbeeldt. Of de medewerkers hierop zitten te wachten? Het is zelfs de vraag of een bedrijf c.q. organisatie, met een continuïteitsstreven, hierop zit te wachten.
Toeval of niet, op diezelfde dag ging in Nederland officieel het keurmerk Investors in People van start. De slogan die bij dit, van oorsprong Engelse, keurmerk hoort luidt 'better people, better business'. De 'Manische Manager' past daar helemaal niet bij, erger nog: als de IiP-assessor zo'n manager in je bestand vindt dan kom je niet door het certificeringproces.
Investors in People werd in dit televisieprogramma niet genoemd. Toch lijkt mij dit keurmerk een redelijke oplossing. Een toelichting op het keurmerk is daarom wellicht op zijn plaats.

Engeland

Een historisch overzicht: 'Investors in People' is een keurmerk dat afkomstig is uit het Verenigd Koninkrijk. Sinds de landelijke introductie in 1991 zijn er ongeveer 100.000 organisaties bezig of bezig geweest om aan de eisen van dit keurmerk te voldoen. Daaronder bedrijven uit uiteenlopende sectoren, grote en kleine bedrijven en profit en non- profit organisaties. Inmiddels werkt 70% van de Britse beroepsbevolking bij bedrijven of organisaties die zich Investor in People mogen noemen of er aan werken.' De economische situatie in het VK was aan het begin van de 90-er jaren niet rooskleurig. De regering vond dat er actie nodig was, en dat het 'menselijk kapitaal' daarbij een drijvende kracht moest zijn.

Voorbeeld 'Rover'

Een voorbeeld, de Engelse autofabriek ROVER kende in de 80-er jaren een moeizaam bestaan. Zelfs grote, regelmatig terugkerende, overheidsbijdragen brachten geen verbetering. De meest onmogelijke managementbeslissingen vielen over elkaar heen. De sfeer binnen het bedrijf werd er, duidelijk, niet beter op. Om in de beeldspraak van de eerste alinea te blijven: bijna het gehele MT bestond uit…