Een cultuur van creativiteit is een onderscheidend kenmerk van zowel succesvolle teams, organisaties als innovatief succesvolle regio’s. In feite is het de onderscheidende factor van alle succesvolle gemeenschappen.

Een piramide bestaande uit drie bouwstenen.
De basis is onderling vertrouwen. Daarboven is sprake van een verrijkende gemeenschap. Een enriching community is een gemeenschap waarin de leden elkaar stimuleren en het gemeenschappelijke belang van de community bovenaan staat. Die gemeenschap is op zich weer de benodigde basis voor de bovenste bouwsteen en dat is de creativiteit zelf.

In psychologische waarden uitgedrukt, wordt een cultuur van creativiteit bepaald door een gevoel van veiligheid als basis, daarboven het gevoel van erkenning en behoren tot een groep om uiteindelijk energie en vreugde te kunnen ervaren. Kortom, de psychologische trits heet veiligheid – erkenning – vreugde.

Open en divers
Een tweede belangrijke punt voor het welslagen van sociale innovatie is de openheid en diversiteit van teams, organisaties en gemeenschappen. Innovatie ontstaat door nieuwe ideeën en gesloten systemen sluiten op den duur nieuwe ideeën uit, omdat ze de buitenstaanders uitsluiten die met die ideeën komen.

De capaciteit voor innovatie zal verder toenemen als een organisatie deze diversiteit ook ‘buiten de eigen soort’ verlegt. Wanneer bedrijven niet alleen in een cluster samenwerken met andere bedrijven uit de sector, maar ook met bedrijven in andere sectoren, met kenniscentra, overheden en ook met de creatieve denkkracht die kunstenaars en ontwerpers eigen is.

Steeds vaker komen organisaties en ook steden erachter dat de problematiek waar zij mee te maken hebben dermate vertakt en onderling verknoopt is dat alles met elkaar lijkt samen te hangen en simpele oplossingen die uitgaan van oorzaak en gevolg geen effect meer sorteren. In dit complexiteitsdenken komt de idee steeds sterker naar voren dat het beter is om de lijnen tussen de diverse partijen in een complex netwerk te versterken dan de afzonderlijke partijen zelf sterker te maken.

Ten slotte
De beste benadering om mensen open te laten samenwerken is om ze eerst eens op de persoon af te vragen wat hun passie en hun droom is. Uiteindelijk bestaat er niet zoiets als ‘samenwerking tussen overheid en bedrijfsleven’ of ‘kennisuitwisseling tussen bedrijfsleven en het hoger onderwijs’. Het gaat altijd om de samenwerking tussen concrete mensen en daar zou het meeste energie in gestoken mogen worden.

Meer over samenwerken:
Kritieke Succes Actoren
(over kwaliteits- en rationaliteitsschaamte)
door: Jaap Peters
Onlangs werden op Trouw/TV twee verpleegkundigen geïnterviewd die uit het vak zijn gestapt omdat ze zich schaamden voor de kwaliteit van hun werk als gevolg van het oprukkende managementdenken. Hoever mag je als manager gaan? Hoe lang nog doorgaan met de illusieproduktie van kengetallen en protocollen? Totdat iedereen wegloopt?

Interpersoonlijke effectiviteit in 3 stappen
Johan Oldenkamp
Met sommigen klikt het onmiddellijk, en met anderen totaal niet. Hoe komt het toch dat samenwerken niet altijd een pretje is? Het antwoord op deze vraag ligt in onze attitude. De mate waarin onze attitude past bij die van de ander bepaalt het succes van de samenwerking. Dit artikel laat zien hoe u met kennis van attitudes in 3 stappen uw interpersoonlijke effectiviteit kunt verhogen. Deze benadering van interpersoonlijke effectiviteit is gebaseerd op het boek ‘Attitude werkt!’.

Of ga naar Innovatief Organiseren

Bron: Sociale Innovatie

Gerelateerde items