Coachen is ‘in’. Politici en andere bekende Nederlanders, managers, steeds meer mensen nemen een coach in de arm. Ze willen hulp bij het bereiken van hun persoonlijke doelen: minder stress, een ander imago, een nieuwe baan, of meer vrije tijd bijvoorbeeld. Vaak hebben ze al talloze malen geprobeerd die doelen te bereiken maar merken dat er maanden, jaren voorbij gaan zonder dat er iets verandert. Kan een coach dit wel teweegbrengen?

Voor de een is coaching een managementstijl die resultaat oplevert, voor de ander staat het voor persoonlijke ontwikkeling. Voor sommigen dient coaching organisatieontwikkeling, voor anderen draait het om het ontdekken van een persoonlijke missie in het leven. Voor de een is het terugkoppelen van de maandresultaten de ultieme vorm van coaching, terwijl de ander zich in zweethutceremoniën verdiept.

De kwaliteit van de personal coach staat ter discussie, veel bedrijven zijn zich gaan afvragen of hun geld wel goed wordt besteed. Onlangs kwamen coaches en bedrijven bij elkaar om de gerezen problemen te bespreken. Verdeeldheid bleek er te bestaan over de oplossing.

Een landelijk keurmerk in het leven roepen helpt niet, want dat is er al. Bovendien blijken er genoeg voorbeelden te zijn van gecertificeerde coaches die weinig kwaliteit leveren.

Een andere naar voren gebrachte oplossing -kwaliteitsborging- stuitte op bezwaar bij de coaches omdat dan elke coach op dezelfde wijze moet werken.

En metingen dan met betrekking tot hoe effectief de coach is? Ook deze oplossing zagen de deelnemers van de bijeenkomst niet zitten. Want hoe meet je hoeveel gelukkiger een werknemer is na een sessie?

Een optimistische eindconclusies: het vak bestaat nog maar net en ongetwijfeld komt spoedig de trend naar professionalisering.

Lees meer op JONGEBAZEN:

NMI-certificatie bij mediation een lachertje?
Afgelopen week sprak ik een jonge beleidsadviseuze (ik noem haar Anna) in de trein. Ze was gecertificeerd mediator. ‘Maar’ zo zei ze, nog steeds als een Bokito nagloeiend van irritatie, ‘Ik ben nog steeds woedend.’ Wat was er aan de hand? Ze vond het een ‘waardeloze opleiding’ en daar had ze bij de NMI, een klacht over ingediend. ‘Ik heb absoluut niet het gevoel dat ik een volwaardig mediator ben, en dat ik dan toch een certificaat kan halen, dat slaat nergens op’

(bron: Sigma)