Er was eens een houthakker die een vrouw en zeven kinderen had, allemaal jongens. De houthakker was arm, zo arm, dat hij onmogelijk de kost kon verdienen voor zijn grote gezin. De jongste van de zeven kinderen was een heel klein ventje. Toen hij geboren werd, was hij niet groter dan een duim. Daarom werd hij Klein Duimpje genoemd.

De verhalen over de angstcultuur bij COA en Cruijff die bij Ajax zelf de spelregels bedenkt, liggen vers in het geheugen. En daarnaast bijzondere bewegingen zoals de Arabische Lente, en nu ook de Amerikaanse Lente. Waar duizenden onder het mom van ‘Occupy Wall Street’ het financiële en politieke systeem een spiegel voorhouden, en schreeuwen: ‘Het moet anders!’ Over veranderen worden elk jaar tientallen managementboeken gepubliceerd. Echter als het over organisatieverandering gaat is onze stelling is dat wij meer kunnen leren van sprookjes, dan van managementboeken. Juist nu de omgeving van veel organisaties (g)rauwer wordt en er meer druk komt op het proces van continu veranderen, zijn het sprookjes die ons een spiegel voorhouden hoe organisatieverandering werkt. In dit verhaal lichten wij het sprookje over Klein Duimpje en de zevenmijlslaarzen uit en wat wij van dit sprookje kunnen leren over hoe organisatieverandering werkt.

In het kort het sprookje over Klein Duimpje…
Wie is niet opgegroeid met het sprookje over Klein Duimpje en de zevenmijlslaarzen?
Klein Duimpje is het bekende sprookje over een jongetje “zo groot als een…