Leiders moeten oppassen dat zij niet ijdel worden
Leiders moeten er voor oppassen dat zij niet ijdel worden. Zodra zij gaan denken dat zij onmisbaar zijn, zichzelf beter gaan vinden dan anderen en met hun hoofd in de wolken zitten, kan dat gevaarlijk zijn voor hun organisatie.
IJdelheid is immers het creeren van illusies. IJdele managers zien niet meer dat ze eigenlijk minder groots zijn dan dat zij zelf denken. Ze dulden geen tegenspraak meer en luisteren niet naar mensen die een lagere `rang` hebben.
Om te voorkomen dat leiders ijdel worden, moeten zij zelf hun eigen tegenspraak bewust organiseren. Ze moeten er voor waken dat zij te veel `vleiers`, mensen die hen alleen maar naar de mond praten, om zich heen krijgen.
Tegenspraak kan komen van medewerkers en toezichthouders, maar ook van het thuisfront. Leiders moeten medewerkers uitnodigen zich uit te spreken en daar goed naar luisteren.
De top weet het lang niet altijd beter dan de werkvloer. In veel gevallen is de werkvloer zelfs veel beter op de hoogte van bepaalde processen of van de wensen van klanten. Leiders bewijzen zichzelf een goede dienst als zij veel ruimte geven aan medewerkers van lagere echelons.
(bron: MD WEEKLY)
Kort – bondig en zéééééér correct !
Tegenwoordig zouden veel mensen “lood” moeten kopen.
Dan kunnen zij dit in hun schoenen leggen om te voorkomen dat ze beginnen te zweven !
Een leider moet ijdel zijn, want hij heeft meer gepresteerd dan zijn medeewerkers en mag dat best uitten. Rang slaat immers altijd over op uitstraling, of niet.
Deels kan ik wel begrijpen dat je als leider een beetje ijdel wordt, want je bent een belangrijke pion geworden in een bedrijf en daar hoort wat mij betreft trots en enige ijdelheid op zijn plaats. Anderzijds kan ijdelheid funest zijn voor de samenwerking met het team onder je. Ze kunnen zich gaan storen aan je ijdele gedrag, oppositie gaan voeren, zich tegen je keren en op z’n ergst ervoor zorgen dat je uit je stoel wordt gewipt.
Hoe kun je voorkomen dat je uit je stoel wordt gewipt? Mijn inziens door transparant te zijn naar je medewerkers, ze de ruimte te geven en ze te behandelen als ‘toegevoegde waardes’ voor je afdeling of bedrijf. Wat mij betreft mag een leider extern zich ijdel en trots gedragen, maar zal hij intern zich als een leider moeten gedragen die snapt dat hij zijn medewerkers nodig heeft om in het zadel te blijven zitten.
Met vriendelijke groet,
Hans Zomer
Talentenkamer
http://www.talentenkamer.nl
Kennispartner
Tjerk Potma
Cees Harmsen
Marcel J Wanrooy
Leo Kerklaan
Carien Verhoeff
Mark Huijben
Johan Posseth