De manager als psycholoog?

Conflict en emotiemanagement

Artikel gepubliceerd op 8 februari, 1999 in de rubriek Persoonlijke Effectiviteit
Kennisbank onderwerpen: Emotie management, Sociale vaardigheden

" Conflicten en patronen
" Beide partijen hebben gelijk
" Het ontstaan van patronen
" Acceptatie als voorwaarde tot verandering
" Zelfreflectie
" Ontdekken in plaats van oplossen
" De manager als psycholoog?

Peter is manager bij een grote bank. Hij heeft plezier in zijn werk, maar vindt het niet altijd even gemakkelijk om goed met zijn medewerkers om te gaan. Edward en Annelies bijvoorbeeld zitten bij elkaar op de kamer en de sfeer is om te snijden. Edward is slordig en Annelies ergert zich daar verschrikkelijk aan. Een simpel probleem waar ze maar niet uit schijnen te komen. Ondertussen verziekt hun gedoe wel de sfeer op de afdeling. Peter heeft al een paar keer een gesprek met beiden gehad en heeft daarbij duidelijke afspraken gemaakt, maar het lijkt niet te helpen. Eerlijk gezegd vindt hij het tamelijk kinderachtig dat ze elkaar zo dwars blijven zitten over zoiets onbenulligs. Maar hij heeft geen idee wat hij er verder mee aan moet. Misschien maar eens wat harder optreden, want ruimte om hen apart te zetten heeft hij niet.

conflicten en patronen

Omgaan met conflicten tussen mensen is niet eenvoudig. Er zijn boeken over vol geschreven maar meestal gaan die over "belangrijke" zaken, niet over zoiets kleins en kinderachtigs als ruzie over de rotzooi die iemand maakt.
Dat maakt het des te moeilijker om toe te geven dat juist dat soort kleine dingen een probleem kunnen zijn. Ook in trainingen kom je - als je er al aandacht voor durft te vragen - meestal niet veel verder dan dat je leert dat je grenzen moet stellen en op moet treden als mensen niet doen wat er van hen verwacht wordt. De praktijk is altijd lastiger. Het lijkt wel of mensen zo vastgebakken zitten in bepaalde gewoonten en patronen dat er, hoe onproductief dat ook is, geen beweging in te krijgen is.

Wat we ons vaak niet realiseren is dat gedragspatronen niet voor niets ontstaan zijn. Ze hebben een functie en juist daarom zijn ze niet zo maar te veranderen. Sterker nog, hoe harder we proberen om een gedragsverandering teweeg te brengen, zelfs als die ander dat ook wil, hoe onwaarschijnlijker het is dat het wat op zal leveren. Zelfs als er onder druk een tijdelijke verbetering optreedt zal toch meestal na verloop van tijd een terugval volgen in het oude gedrag. Vastgeroeste patronen vormen een ernstige belemmering in de onderlinge contacten en in het productief maken van kwaliteiten die vaak wel degelijk aanwezig zijn.

beide partijen hebben gelijk

Laten we nog eens k&hellip