Sinds een paar maanden kijk ik nu met veel fascinatie naar een programma op National Geographic; the dog whisperer. De hoofdrol in deze serie wordt bekleed door Cesar Millan. Het is echt ongelofelijk hoe deze man met honden weet om te gaan. Ik vind het machtig interessant en ik heb zelf niet eens een hond! Maar wat ik me steeds afvraag is of deze methoden ook op mensen toe te passen zouden zijn. Ceser Millan als managementgoeroe, zou dat wat zijn?

Op zich is dat idee zo gek nog niet. Mensen zijn net als honden kuddedieren. Ook binnen sociale groepen van mensen zijn er vaak natuurlijke leiders die het voortouw nemen. En ook al kunnen mensen communiceren door taal, hoe vaak komt het wel niet voor dat de enige type communicatie die mensen gebruiken non-verbale communicatie is? Sterker nog, volgens communicatie wetenschappers is 90% van onze communicatie non-verbaal. Laten we eens een paar van de methoden van Cesar onder de loop nemen en eens nagaan hoe mensen hierop zouden reageren.

Calm and assertive energy

Een goede groepsleider is volgens Cesar kalm en assertief. Een hond vertrouwd geen leider die zenuwachtig en gespannen is. Bij ons mensen is dat eigenlijk niet anders. Waarom hebben we eigenlijk zoveel moeite gehad om Jan-Peter Balkenende te accepteren als minister-president? Ik denk dat het veel te maken heeft met zijn uitstraling. Balkenende had meestal een zenuwachtige en gespannen uitstraling. Dit maakte hem een onnatuurlijke leider. Een uitermate sterk voorbeeld van een sterke leider is Barack Obama. Obama straalt altijd een kalme assertieve energie uit. Daarom wordt hij veel beter geaccepteerd als leider.

Claiming your space

Een belangrijk element wat steeds terugkomt in aanpak van Cesar is het claimen van je ruimte. Een dominante hond gedraagt zich altijd als eigenaar van een bank, een bak met voedsel, of zelfs zijn baasje. Wat Cesar doet is datgene claimen waar de hond zich eigenaar over voelt. Cesar doet dit door de confrontatie aan te gaan met de hond en zich niet te laten intimideren. Hij gaat voor een bak met voedsel staan en gaat niet weg voordat de hond is opgehouden met grommen. ‘It is more psychological than it is physical’.

Leiders binnen organisaties claimen ook hun gebied. Dat kan een bepaalde afdeling zijn, een bepaald expertise domein, of een succesvolle methode. Hierbij is dit ook vaak niet fysiek, maar psychologisch.

I rehabilitate dogs and I train people

De lijfspreuk van Cesar. Hiermee wilt hij aangeven dat het probleem meestal bij de baasjes ligt en niet bij de honden. Dus als we dit principe toepassen op een slecht draaiende afdeling, dan ligt dat niet aan de mensen die daar werken, maar aan de manager van de afdeling. Daar zou wat in kunnen zitten. Mensen hebben ook allemaal hun eigen aanpak nodig om goed te kunnen functioneren. Een goede leider speelt hierop in.

Bij een werknemer met weinig vertrouwen zorg je ervoor dat deze zich veilig voelt. Je begeleid hem bij datgene wat hem angstig maakt net zolang totdat deze hiermee vertrouwd raakt en niet meer bang is om te falen. Bij een werknemer die dominant gedrag vertoont is een kalme assertieve benadering meestal de beste. Als goede leider zorg je ervoor dat je je deze vaardigheden eigen maakt. Desnoods haal je er een mensenfluisteraar erbij die kan vertellen wat je verkeerd doet.

Nee Cesar Millan als managementgoeroe lijkt me wel wat. Ik ben benieuwd hoe hij zijn andere methodes zou toepassen zoals ‘exercise, discipline and affection’ en ‘no touch, no talk, no eye contact’. Of geldt dit dan weer niet voor mensen?

Deze column werd ingezonden door Nico van Os. Heeft u ook iets wat u bezig houdt? Plaats uw eigen column ›

Gerelateerde items