Regelmatig word ik door reclamebureaus ingeschakeld om nieuwe klanten voor het bureau te werven (new business heet dat in ons vak). Zo zat ik gisteren weer met de directeur van een gerenommeerd reclamebureau bij één van zijn (beursgenoteerde) prospects. Het schaamrood steeg me naar de kaken. De potentiële nieuwe klant: “U wilde uw bureau voorstellen, gaat uw gang”. De bureaudirecteur: “Dank u wel, graag vertel ik iets over onze manier van werken, onze filosofie over marketingcommunicatie en branding policy en dat alles zal ik onderbouwen met een paar cases.” Beamer aan. Een brei van ingewikkelde positioneringsmodellen, diepte-DNA-identiteitsonderzoeken, branding performance schedules en SWOT analyses. Na deze megapresentatie van gebakken lucht hoopte ik dat de potentiële klant zou zeggen: “Meneer, ik heb net een enorme order gescoord voor vrachtvervoer van en naar Taiwan. Dat betekent dat ik mijn luchtvloot op Schiphol binnen vier uur om moet kunnen bouwen van passagiers- naar vrachtvervoer. Daar heb ik 150 vakbekwame monteurs voor nodig. U stelde zich voor als communicatieadviesbureau dus ik dacht dat u ook bekwaam was in arbeidsmarktcommunicatie maar zo te zien kunt u mijn probleem niet oplossen. Dank u voor uw presentatie en tot ziens.” Helaas zei de potentiële nieuwe klant dat niet maar bedankte ons en we hielden het erop dat we ‘contact zouden blijven houden in voorkomende gevallen’. Niet dus. En terecht. Als ik bij de slager kom, gaat het meisje achter de toonbank mij ook niet ongevraagd een verhaal vertellen over hun huisgemaakte slavinken en tournedos van het Limousine rund uit Noord-West Frankrijk. Ze vraagt gewoon: “Wat mag het zijn?” En ik antwoord: “Twee ons rosbief graag. En een beetje dik gesneden”. Wanneer gaan we leren luisteren naar de klant i.p.v. te verkopen wat we in ons koffertje hebben? Zullen we het eens over de Klant hebben i.p.v. over Onszelf? Een ‘tegeltjeswijsheid’ die ik in mijn trainingen gebruik (en op mijn visitekaartje staat) luidt dan ook: “Praat niet zoveel over jezelf, dat doen wij wel als je weg bent”.

Deze column werd ingezonden door Maarten Vellinga. Heeft u ook iets wat u bezig houdt? Plaats uw eigen column ›