De onzin van Coaching

Anneke,
zeer eens met wat je schrijft. Mooi gezegd. Simpel.
Mijn definitie van een goede coach is “Een goede coach is iemand die zichzelf sneller overbodig maakt dan zijn collegae coaches. Dat geldt wat mij betreft ook voor consultants, adviseurs en interimmers.

Groet,
Jos Steynebrugh
Change Enhancement, Zoetermeer

Hallo Anneke,

Natuurlijk is het zo dat coaches in een aantal gevallen te snel ingezet worden. Echter hier ligt ook een belangrijke taak voor de coach. Deze zal door een gedegen analyse allereerst helderheid moeten krijgen over de vraagstelling. Hiertoe heeft hij/zij meer dan voldoende mogelijkheden en instrumenten.
Van daaruit moet er een plan opgesteld worden met duidelijke en concrete doelstellingen. Dit plan kan betekenen dat de coach wel of niet aan het werk gaat. Zo transparant dient het te zijn.

Wanneer het gaat om het coachen van medewerkers kunnen er gegronde redenen zijn waarom er een coach ingezet wordt. Zo heeft de coach geen directe relatie met de medewerkers en het management (hierbij dient wel duidelijk te zijn dat de coach niet met een geheime opdracht belast is vanuit het management!). De coach heeft geen directe relatie met het werkveld (dient hier wel bekent mee te zijn!) waardoor hij/zij de emoties die met het werkveld samenhangen objectief kan beoordelen.
Daarbij (daardoor) kan de coach de gesprekken vak- en bedrijfsoverstijgend vormgeven.
Ik vind het te kort door de bocht te stellen dat coaches vaakoverbodig zijn. Juist op het gebied van “gebeurtenis -> gedachte -> gevoel -> gedrag -> gevolg” is er nog een hoop te winnen!

Gerard Castermans
Edu-line

Anneke, je verhaal – nogwel vanuit de beroepsgroep bekeken -voelt goed en valt mogelijk ook bij een breed publiek goed.
Maar toch is er dat vraagteken bij mij, als volkomen buitenstaander bij het werkveld waar jij je scoop op hebt: En dat is het startpunt – zou altijd het uitgangspunt moeten zijn – > de organisatie of individuele entrepeneur/medewerker; die stelt de hulpvraag. En als er een hulpvraag is, moet elke coach of consultant uit de startblokken! Kortom: Als er een hulpvraag is (en daar moet dus op gewacht worden) dan is een coach nooit overbodig, maar nodig. En veelal (heel) erg; want zeg nou zelf: Wie heeft de wijsheid in pacht?

Beste Jos, Gerard en Theo,

Dank jullie voor de reacties. Waar het me om gaat is het volgende:

1. Er wordt te snel beroep gedaan op allerlei (externe) deskundigen, terwijl veel zaken gewoon verstand of handelen vragen.
2. Te veel externen ‘doen maar wat’ zonder zich naar klanten rekenschap te geven van hun toegevoegde waarde.

Natuurlijk zijn beide mechanismen goed voor de business van met name menig dienstverlener. Je kunt er veel uren mee ‘wegzetten’ en aardig op binnenlopen.

Maar het gevolg is wel dat alle consumenten en afnemers van hun klanten daar wel de prijs voor betalen, omdat de kostprijs stijgt vanwege een herhaaldelijk onnodig of inefficiënt beroep op externen.

En dan betalen u en ik uiteindelijk toch nog de rekening.

Wanneer ondernemers en managers zich rekenschap geven van hun primaire taak: zorgen dat de business zo goed mogelijk loopt, en vervolgens hulp inroepen om dat meetbaar beter, slimmer, goedkoper en dergelijke te doen, dan is er niets aan de hand.

In veel andere gevallen moeten menig ondernemer of manager zich – volgens mij – eerst eens achter de oren krabben voordat hij of zij een coach, trainer, adviseur inschakelt.

Daar bedoel ik natuurlijk niets onaardigs mee. Noch naar ondernemers, noch naar dienstverleners.

Het is nu eenmaal zo, dat ik zowel business coach alsook ondernemer ben. Dus ken ik beide kanten van dezelfde medaille.

Kijk anders ook op http://www.dewandelendecoach.nl voor meer info over deze visie. Daar vinden jullie ook andere columns, zoals “koelkasten en coaching” en “leiderschap” die over dezelfde thematiek gaan”.

Mvrgr

Anneke Walraven
MD De Wandelende Coach