Van (valse)profeten en managers
Stephen Covey schijnt voor het huidige management te zijn wat Joseph Smidt was/is voor de mormonen. Covey, overtuigt mormoon, wordt door velen in het huidige bedrijfsleven beschouwd als het lichtende voorbeeld in donkere bedrijfstijden.
Waar het “Boek van Mormon” de leidraad is voor de mormonen, schijnt het boek van Covey “The seven habits of highly effective people”, ‘het boek’ te zijn voor veel managers. Nu mag iedereen geloven wat hij wil, gelukkig maar zou ik zeggen, maar om het menszijn nu te vatten in ‘zeven eenvoudige regels’ lijkt toch meer op ‘wishful thinking’ dan waarnemen van wat er in de werkelijkheid gebeurt.
Wie zich de moeite neemt en even naleest waar mormonen in geloven, die zal het niet verbazen hoe Covey aan zijn ‘regels’ is gekomen. Nogmaals, iedereen mag geloven wat hij wil, maar het vervelende van dit ‘geloven’ is, dat het voor veel medewerkers in bedrijven allang niet meer een ‘vrijwillig’ geloven is, maar verplichte kost!
Door het menszijn zo te beperken, zoals Covey dat doet, lijkt in eerste instantie aantrekkelijk, maar gaat het volledig voorbij aan het complexe gebeuren dat mens heet. Misschien dat de zeven regels (ondertussen uitgebreid naar acht) kortdurend zullen werken, maar succes op lange termijn is niet te verwachten, gelukkig maar zou ik zo zeggen.
Het grote gevaar van al dit simplificeren en ‘ge-hop’ van menig management van goeroe naar goeroe, van idee naar idee, is dat er steeds meer medewerkers gaan afhaken. Ik geef het u namelijk te doen, ieder vijf jaar wisselen van ‘geloof’, te horen te krijgen dat de vorige profeet een valse profeet was, wie blijft daar al geestelijk gezond bij?
Het huidige managent zou er goed aan doen om de mens eens te gaan bekijken zoals hij werkelijk is, namelijk complex. Managen van mensen is een vak, maar geen vak in het ‘overheersen’ maar om goed mee te doen, voor uzelf en uw medewerkers. Dus managers van Nederland, laat al die Ratelbanden en Covey’s nu eens liggen en zoek niet verder op de plank met ‘goedkoop gebabbel’, maar ga eens bij uzelf en uw medewerkers te rade, waarschijnlijk vindt u daar meer van waarde dan dat u zelf vermoed.
Deze column werd ingezonden door Hans Gijsbers. Heeft u ook iets wat u bezig houdt? Plaats uw eigen column ›
Een aardige stelling die zeker waar is, maar uit de praktische behoefte van menig manager om de komende twee tot 5 jaren weer door te komen, alvorens weer naar (betere) oorden te vertrekken, biedt Convey’s leer best enig “houvast” in de complexe omgeving van mensen in organisaties.
Niet voor niets zijn voor de overige situaties betere boeken zoals een bijbel, of andere gelooftestamenten, voor handen.
“Daar heb je vast weer zo’n Covey adept” zal menigeen zeggen na het lezen van dit bericht. Ik ben, het zal u niet verbazen, het namelijk niet eens met dhr. Gijsbers. Natuurlijk is het zo dat het leven complex is en moeilijk is te bevatten met slechts zeven/acht regels. Echter, zoals bij elke theorie of zelfs geloof is het zo dat je er je voordeel mee kan doen.
Het is namelijk mijn overtuiging dat de wijsheden van Stephen Covey niet zozeer een antwoord is op alle (complexe) vragen uit het leven, maar meer een mix van allemaal logische en duidelijke principes die je kunnen helpen bij het bewandelen van je levenspad. Gebruik ze echter wel met (boeren)verstand.
Een greep uit de principes van dhr. Covey:
Ik vind het niet zo vreselijk als mensen eens echt gaan nadenken wat ze nou belangrijk in hun leven vinden en zich daarop richten. Daarnaast kunnen principes heel goed helpen om eenduidig en gedrag te laten zien. Wat is er tegen om een oplossing te vinden die zowel voor jezelf goed is, als voor een ander? En heeft er ooit iemand beweert dat het niet handig is om goed voor jezelf (lichamelijk en geestelijk) te zorgen?
Het lijkt me niet dat deze regels nu zo vreselijk zijn, alswel hoe je ermee om gaat. Te dogmatisch en je kan geen kant meer op, waardoor je op een gegeven moment wel moet afhaken. Te los en het betekent niets meer en je doet maar wat, je hangt er alleen wel een leuk labeltje aan vast. Echter om kennis en kunde van anderen zomaar overboord te gooien lijkt me niet alleen arrogant, maar ook nog eens dom. Niets voor niets zegt men dat je wijzer wordt als je veel leest. Je moet er echter altijd je eigen waarheid van maken en met gezond verstand toepassen.
Geachte heren Kamstra en Engel.
Zoals ik al eerder aangaf mag iedereen zelf weten wat hij wel of niet wil geloven, dat wil echter nog niet zeggen dat ieder geloof ook per definitie ‘bevordelijk’ is voor mens en maatschappij. (zie hierover o.a. Harry Kuitert; ‘over Religie’).
Ik stem met Robert Engel in dat; ‘wie veel leest wijzer wordt, maar de lezer die veel leest zal zeker ontdekken dat de ‘wijsheden’ van Covey niet nieuw of origineel zijn! Waar het mij echter in het bijzonder om ging was niet of Covey nu wel of niet gelijk heeft, maar het feit dat veel medewerkers dit ‘geloof’ gedwongen tot zich moeten nemen in o.a. bedrijfstrainingen. Hiermee verliezen de wijsheden van Covey (of welke andere goeroe dan ook) namelijk algauw hun onschuld en verworden ze tot algemeen bepalende leerstellingen binnen bedrijven en dan blijft er van die ‘eigen ruimte’ van het individu niet zoveel meer over.
Voor de lezer die graag eens iets anders leest kan ik, naast Harry Kuiter ook Bert Coenen; Het verborgen lijden in organisaties’ en WRJ Baets; ‘Wie orde zaait zal chaos oogsten’ van harte aanbevelen
Kennispartner
Ronald van Domburg
Jacco van Uden
Jesse Zuurmond
Arend Ardon
Marjo Korrel
Willem Mastenbroek
Hans van der Loo