Veel consultants zijn als Don Quichot. Daar vleien ze zichzelf ook graag mee. Het tegen beter weten in windmolens bestrijden geeft een genoeglijk gevoel van eigenwaarde: je gaat als non-conformist door het leven; als bohemien. In deze vergelijking mogen de managers en medewerkers in een organisatie beschouwd worden als degenen die de windmolens angstig slaafs bedienen.

Wie het werk van Cervantes over de dolende ridder van La Mancha leest (voorwaar een aanbevlenswaardige bezigheid!), treft echter een andere anekdote aan die de situatie van de consultant nog treffender typeert. Tijdens zijn rondgang door het Spaanse land ziet hij op zeker ogenblik een groot onrecht.

Een jonge knecht is vastgebonden door zijn baas, die hem er onbarmhartig van langsgeeft met de zweep. Dat is Don Quichot te veel. Hij grijpt in. Zonder de baas de roede te sparen, dwingt hij hem de knecht te bevrijden en hem veel geld te geven, laten we zeggen: als compensatie voor het ondervonden ongerief. De baas bindt in en belooft het te zullen doen. Maar Don Quichot verdwijnt. En wat gebeurt er dan? U voelt het al. De knecht krijgt zijn geld niet. Zijn baas slaat hem half dood.
Ik ben benieuwd. Welke parallel ziet u met het consultantvak?

Bert Overbeek
www.pitchersupport.nl

Deze column werd ingezonden door Bert Overbeek. Heeft u ook iets wat u bezig houdt? Plaats uw eigen column ›