De prijs van een dienst of product wordt vaak bepaald door de relatieve schaarste ervan. Dit is een soort economisch beginsel. En zijn wij hier blij mee? En wie wordt er beter van? Als ik voor mijzelf spreek dan heb ik bij sommige producten het gevoel: hoe kunnen ze het hiervoor maken? Zo goedkoop! En bij andere zaken heb ik het gevoel wel vreselijk getild te worden. Wij zouden de prijs van een dienst of product ook tot stand kunnen laten komen in een natuurlijk proces tussen aanbieder en afnemer. Beiden zouden vanuit hun gevoel kunnen zoeken naar de waarde van de dienst. Dan zou ook de dienst op zich weer de functie krijgen van dienstbaar te zijn. En het plezier van dienstbaar te zijn. Dan kunnen we de focus op winstmaximalisatie los laten. Of, de prijs voor plezier in dienstbaarheid is winstmaximalisatie loslaten. Het is een kwestie van prioriteiten en keuze. Want, is het niet zo dat mensen die (extreem) rijkdom nastreven aangeven dat áls ze dat bereikt hebben goede dingen voor anderen willen doen? Dus volgt dienstbaarheid uit rijkdom of is dienstbaarheid rijkdom?

Deze column werd ingezonden door Gilles Blitterswijk. Heeft u ook iets wat u bezig houdt? Plaats uw eigen column ›

Gerelateerde items