‘We worden weer amateurs’

Toen ik begin midden jaren tachtig in het vak stapte werd een organisatieadviseur, zo heette dat toen nog, ingehuurd als iemand die meehielp een bedrijf effectiever en efficiënter te maken. Ik hunker nog wel eens naar die tijd. Tegenwoordig zijn we onderdeel van de groep ‘externen’ die je er als eerste uitgooit als je kosten wilt besparen. Je haalt ze niet meer binnen om kosten te besparen, nee je smijt ze er juist uit. Zoals de onderwijzer op de lagere school en de docent van het voortgezet onderwijs met minachtig wordt bekeken, zijn ook de management consultants (zo heette dat voor kort) ook onderdeel geworden van de categorie vervallen cultuurgoederen. Nog sterker ik voel soms een vorm van haat naar al die consultants. Dat doet me vreselijk zeer; ik heb bedrijfskunde gestudeerd aan de Interfaculteit in Delft, heb Sioo gedaan, ben lid van de Ooa (Orde van organisatiekundigen en- adviseurs) en ben daar zelfs bij tijd en wijle actief in. Met eer en geweten probeer ik het vak serieus uit te voeren en mijn klanten verder te helpen.

Met name over de inhoud van de laatste twee Management Consultant Magazines (ons vakblad) ben ik me rot geschrokken. Dat blad had overigens tot voor kort de ondertitel ‘het blad voor de organisatieadviseur’ en inmiddels zie je dat het woord Management steeds kleiner wordt geschreven en het woord Consultant steeds groter op de omslag staat. Ook dit blad moet natuurlijk van alle marktjes mee knabbelen. Hoe…