Enige tijd geleden was ik op een groot HR symposium waar ik deelnam aan een workshop over diversiteit. Daar maakte ik de opmerking dat de Nederlandse Manager het lef, creativiteit en doorzettingsvermogen zou moeten tonen dat de nederlandse zeevaarders ten tijde van het VOC vertoonden. Het bevaren van de grote zeeen, avontuur en vreemde landen ontdekken.

Dat geldt heden ten dage net zo goed voor het aannemen van andere groepen dan de doorsnee nederlander; man, blank, plus minus 25 a 35 jaar. Erg saai overigens! Er werd instemmend op mijn opmerking geknikt. Enige weken later maakte onze premier Balkenende dezelfde opmerking (ik vermoed nog altijd dat er een hoge ambtenaar van hem bij deze workshop zat en dacht: “He dat is een goeie!”) Helaas viel zijn opmerking niet goed bij onze afro surinaamse broeders vanuit het slavernij verleden. (ik ben zelf half surinaams half nederlands, bicultureel dus…) Zij vergisten zich echter met het WIC die inderdaad slaven vervoerden. Toch blijf ik bij mijn opmerking en had Balkenende gelijk.

We zitten nu in een andere tijd met een andere context. Als part time adviseur diversiteitsbeleid bij een grote organisatie zie ik de angst voor het onbekende ook om mij heen. Niet erg, want onbekend maakt onbemind. Dus organiseer ik Meet & Greet Events, workshops en dergelijke. Uit allerlei onderzoeken is gebleken dat divers samengestelde teams creatiever zijn, meer kennis inbrengen en uiteindelijk voor het bedrijf winst opleveren. Dus nederlandse manager, terug naar de VOC mentaliteit! Laat je ballen zien, niet bang zijn voor vrouwen, homo”s, allochtonen, gehandicapten en ouderen. Gewoon aannemen die hap, durf, doorzettingsvermogen en creativiteit tonen. Het levert winst op, dus diversiteit is goed voor de nederlandse economie.

Deze column werd ingezonden door Anand Swami Persaud. Heeft u ook iets wat u bezig houdt? Plaats uw eigen column ›