In het NRC Handelsblad is sinds zaterdag voor een week (11 juni) een geanimeerde discussie losgebarsten rond het thema ‘managers versus de werkvloer’. Het gaat natuurlijk alle kanten op: er moet een eind komen aan de intensieve menshouderij (ondergetekende), de manager beroofd de wereld van zijn bezieling door zijn procesdenken (filosoof Ad Verbrugge), het zijn de economen met hun idiotie dat je de wereld met kengetallen (resultaatmeting) kunt besturen (filosoof René ten Bos), het is de schuld van de Haagse politici die met hun bureaucratie de managers dwingen tot dit gedrag (Jaap van den Heuvel, voorzitter RvB Canisius-Wilhelmina-ziekenhuis), etc. etc. De vraag of managers, afdelingschefs, economen of politici de kloof tussen de voet van de samenleving en de voet van organisaties hebben veroorzaakt is het best te beantwoorden met de vraag: Waar zitten de overeenkomsten? Of ook interessant, wie hoort er in dit bovengenoemde rijtje niet thuis? Of ook leuk, wie staan er in het rijtje niet genoemd en is dat toevallig?

Ze hebben allemaal gemeen dat het (zeer) intelligente mensen zijn en die hebben weer gemeen dat ze snel kunnen denken en snel verbanden leggen. Ze zijn inderdaad niet dom, ze hebben allemaal de neiging om na één dansles zelf te hebben gevolgd, denken dansleraar (m/v) te kunnen zijn. Ze kunnen zo in hun ‘gedachte werkelijkheden’ opgaan dat ze niet meer in de gaten hebben dat ze volkomen losstaan van wat er elders in land of in de eigen…