Succesvolle organisaties hoor je heel vaak ‘dat is niet wat we doen’ verkondigen. Deze organisaties weten namelijk heel goed waarin ze uitblinken. En je kunt nu eenmaal niet overal goed in zijn. Maar krantenbedrijven kunnen niet op de huidige koers blijven doorgaan.

Het succesvolle ‘Apple’ had haar merk op korte termijn op allerlei manieren kunnen uitbaten, maar dat deden ze dus niet.

‘Dat is niet wat we doen’ is de ruggengraat van je strategie, het bepaalt wie je bent en waar je heen gaat. Maar er bestaat de kans dat je rigide wordt. Als verandering de orde van de dag is, als er continu kansen zijn en als mensen in je organisatie de ‘waarom’ vraag niet meer stellen, dan heb je een serieus probleem. Als de enige reden is dat je iets niet doet omdat je het nooit hebt gedaan dan moet je je zorgen maken. Zeker als je organisatie als een kaartenhuis aan het instorten is.

Krantenconcerns bevinden zich nu in deze situatie en hadden veel eerder de ‘waarom’-vraag moeten stellen, bijvoorbeeld toen Google populair werd. Waarom beginnen wij geen zoekmachine om al onze informatie te ontsluiten? Waarom bouwen wij geen advertentienetwerk gebaseerd op relevantie? Waarom omarmen wij de burgerjournalistiek niet? Waarom beginnen wij geen ‘Digg’? Waarom kan Google wel geld verdienen aan content en wij niet? Waarom hebben de redactie en de journalisten nog steeds zoveel macht?

Iedereen is uitgever
Door internet is iedereen een journalist en uitgever (via blogs, Twitter, etc.). Nieuws wordt in allerlei vormen aangeboden en ook als kranten hun websites gaan afschermen zal het nieuws toch het grote publiek bereiken. Bing maakt op dit moment handig gebruik van deze problematiek en haalt kranten over om het ACAP protocol te gebruiken in plaats van robots.txt. Hierdoor kunnen kranten aangeven wat wel en wat niet geïndexeerd mag worden.

Daarnaast kunnen kranten delen in de inkomsten die Bing realiseert met hun content. Dit klinkt nobel, maar dit is natuurlijk wel de wereld op zijn kop. Je zou één zoekmachine natuurlijk gewoon moeten betalen voor het aangeleverde verkeer, net als iedereen. Als je geen manier kunt vinden om hier geld aan te verdienen, dan is het tijd om te stoppen.

Maak je eigen systeem
Ik geloof er nog steeds in dat kranten zich succesvol kunnen aanpassen. Maar dan zullen er nieuwe verdienmodellen moeten worden ontwikkeld. Daarbij moeten uitgevers waarschijnlijk samenwerken. Bijvoorbeeld door een systeem te ontwikkelen dat lijkt op het Adwords- en Adsense-systeem van Google. Dit systeem kan je dan volledig toespitsen op de logica en inhoud van een krant. De relevantie van Adsense-advertenties op websites van kranten is namelijk ver te zoeken. En als je dit systeem ook koppelt aan de vertoning van display campagnes dan is hier zeker geld te verdienen. Zo’n systeem zou je ook kunnen gebruiken als beloningmechanisme voor bloggers of freelance journalisten die hun unieke en wellicht ‘breaking-news’ content bij je aanleveren. En je kunt het ook gebruiken als anderen jouw content hergebruiken.

Urgentie en diepgang
Daarnaast moeten ze het nieuws anders gaan onderverdelen en classificeren, bijvoorbeeld op urgentie en diepgang. Zo kun je voor elk type media verschillend nieuws maken, soms zal dit gratis zijn en soms betaald. Het nieuws dat je online verspreidt (via mobiel, je online uitgave of twitter) kan bijvoorbeeld ‘breaking news’ zijn met weinig diepgang. Via deze kanalen houdt je mensen tevens op de hoogte van nieuwe ontwikkelingen over elk nieuwsitem. Op een later ogenblik kun je mensen (als ze dat willen) meer diepgang bieden, bijvoorbeeld door de uitgave van een weekend editie of een zelf samengestelde editie (print-on-demand).

De in opkomst zijnde e-readers maakt printen zelfs overbodig en geeft mensen de vrijheid om geheel naar eigen behoefte dagelijks hun krant samen te stellen, eventueel met achtergrond verhalen, interviews en dus meer diepgang. En dat er behoefte blijft aan goede onderzoeksjournalistiek bewijst wel de kwestie rond de vastgoedfraude. Als mensen willen betalen voor het boek, dan is de bereidheid om te betalen er dus wel.

App stores maken betaalde content geaccepteerd
Ook de opkomst van mobiel applicaties (via iTunes, Nokia Ovi of Android) zijn een zegen voor krantenconcerns. Deze ‘App stores’ maken betaalde content steeds meer geaccepteerd. Door het succes af te kijken van succesvolle applicaties kan een krant ook via dit kanaal geld gaan verdienen. Op dit moment verdient een slimme jongen met de applicatie ‘Trein’ zelfs geld met de content van de NS. Ik denk niet dat de NS vijf jaar terug ooit had kunnen bedenken dat je geld zou kunnen verdienen met het beschikbaar maken van je dienstregeling.

Als een applicatie op mijn mobiele telefoon zou weten welke items ik al online gelezen heb en deze niet meer actief zou tonen dan zou ik daar best een klein bedrag voor willen betalen. Als ik online ook nog eens artikelen zou kunnen aanvinken die ik uitgebreid en met achtergronden op mijn mobiel zou kunnen lezen dan wordt het al een stuk interessanter. En met de content van kranten is natuurlijk nog veel meer te bedenken.

Er is dus nog hoop voor kranten, maar ze zullen nu actie moeten ondernemen. Ik denk dat er genoeg pientere mensen zitten bij dit soort organisaties, het is nu alleen aan de leiding om ook knopen door te hakken.

Ergens kwam ik dit passende citaat tegen: “Digital is not the enemy of the established media – the worst enemy of the established media is being established”. Mooier kan ik het niet zeggen!

Deze column werd ingezonden door Jeroen Korving. Heeft u ook iets wat u bezig houdt? Plaats uw eigen column ›

Gerelateerde items