De discussies over de verschillen tussen mannen en vrouwen zijn nog niet uitgewoed. Recent sprak ik (in de trein, dat spreekt vanzelf) iemand die werkzaam was bij de Spoorwegen. Binnen het reizigersbedrijf zie je steeds meer vrouwen op leidinggevende posities, was zijn stelling. Hij keek er een beetje narrig bij.

Ik vroeg waarom hij zo humeurig keek. Hij zei dat hij het onrechtvaardig vond wat er gebeurde. Vrouwen werden bevoorrecht, zeker bij ‘het spoor’, voegde hij er aan toe. De vrouwen op leidinggevende posities waren volgens hem allemaal vriendinnen van elkaar. Dat vond hij ‘verwerpelijk’.

Ik moest lachen. Mannen blinken al eeuwen uit in vriendjespolitiek. Niemand benoemt dat expliciet, omdat het fenomeen moeilijk te grijpen is. Vrouwen hebben de grootste moeite om een plaats te verwerven in de top van organisaties, omdat mannen achter grijze gordijnen met elkaar besluiten dat ze liever een man dan een vrouw in hun organisatie hebben, ‘ook al moet je dat nooit openlijk zeggen’.

En nu lijkt een groep vrouwen hetzelfde te doen en dan koken de aardappels over. Ik zou zeggen: ga door, NS-dames! Wees de rest van Nederland tot voorbeeld. En als de mannen dan gaan mopperen, trek ze dan aan de neus, of kietel ze.