Een voorbeeld
“Eigenlijk zou elke werkgever zich bewust moeten zijn van het effect van die aandacht”, meent Wengelaar. “Als mensen het naar de zin hebben, gaan ze harder werken. Dan krijg je echt meer voor elkaar” (De Stentor, 29 juli 2010).
Wengelaar is geen academisch onderzoeker of managementgoeroe. Hij is een 33-jarige ex-werkloze die na jaren opgebrand en apatisch thuiszitten zijn kans heeft gegrepen bij 2Switch, een kringloopbedrijf. Hij is stuurt vrijwilligers en medewerkers aan. Hij weet als ervaringsdeskundige hoe beroerd je je kunt voelen en hoe prettig het is als je aandacht krijgt. “Mensen helpen die in de shit zitten. Ik vind het mooi dat ik hier de kans krijg. In een commercieel bedrijf is er maar een ding dat telt en dat is geld verdienen. Als je bij ons een keer een slechte dag hebt, dan is daar begrip voor. Je wordt er niet onmiddelijk op afgerekend.”

Misschien zijn het signalen van een trend in de richting van meer menselijkheid in organisaties, zowel profit als non-profit. Niet uit idealisme, maar gewoon vanuit nuchter en realistisch gezond verstand. Het vraagt desondanks veel van het karakter van leidinggevenden. Noem het de adel van de ziel.