Vraag, zelfs een eis, om meer vrouwen op de topposities, is in 2008 levendiger en actueler dan ooit. Vakbonden eisen van de politiek, onder de bezielde leiding van mevrouw Jongerius, om een quota in te stellen naar het Noorse model. De zittende regering verzet zich daar heftig tegen, terwijl hun coalitiepartners serieus overwegen om toch de quota in te voeren. Berekeningen hebben namelijk laten zien dat het aandeel vrouwen aan de top van de organisaties hierdoor in no-time de 40% kan bereiken. Dat in schril contrast met de huidige 4%. Daarom bombardeert de media ons met koppen als:

- PvdA: Verplicht quotum vrouwen in topfuncties (zibb.nl, 18 april 2008)
- FNV wil wettelijk quotum vrouwen in topfuncties (zibb.nl, 2 april 2008)
- Donner wil niet aan wettelijk quotum topvrouwen (zibb.nl, 2 april 2008)
- Kabinet en bedrijfsleven zetten zich in voor meer vrouwen aan de top (managersonline.nl, 1 november 2007)
- Concrete plannen voor diversiteit hard nodig (FD.nl, 30 oktober 2007)

De roep om het mannenbolwerk te doorbreken en het ‘old-boys’ netwerk te verslaan, is steeds sterker. En de vrouwen zullen, goedschiks of kwaadschiks, in het korset van de hoogste echelons gepropt worden.
Daarbij volledig voorbij gegaan aan de roepende in de woestijn die beweren dat je met die maatregelen meer kwaad dan goed bij vrouwen aanricht. De stemmen die suggereren dat het glazenplafond niet alleen buiten de vrouw maar zich vooral in de vrouw zelf bevindt worden genegeerd. Zelfs de media aandacht voor dit standpunt is veel schaarser:

- Op jacht naar topvrouwen (intermediair.nl, 16 april 2008)
- De worsteling van een geëmancipeerde vrouw met haar foute fantasieën (NRC.nl, 3 november 2007)
- Vrouwen zelf oorzaak glazen plafond (MKBnet, 5 oktober 2005)
- Glazen plafond zit ook tussen de oren (De Standaard, 26 februari 2003)
- Women and the Glass Ceiling (Hagberg Consulting Group, 1998)

Niet decennia maar eeuwen lang is de vrouw gehersenspoeld in de richting van het aanrecht en moederschap. Nog niet zo lang geleden werden vrouwen naar de huishoudschool gestuurd en werd van hen niet veel meer verwacht dan dat ze een goede vrouw, huisvrouw en moeder zouden worden. En nu moet een vrouw plotseling verstand van leiderschap hebben, snelle beslissingen kunnen nemen die het lot van duizenden mensen bepaalt, ferm zijn, niet mannelijk maar toch hard, carrière maken en macht ambiëren. Over de cultuurschok gesproken.

Er zijn vrouwen die al die eigenschappen bezitten en schijnbaar moeiteloos, zonder hulp van de diversiteitprogramma’s, hun weg in de ‘mannenbolwerken’ weten te vinden. En er zijn vrouwen die wel het potentieel hebben die, mits ontwikkeld, excellente leiders .opleveren. Maar bereiken we dat ook door ze in het diepe te gooien? In ijskoud water, waar het wemelt van de haaien?

Er zijn bedrijven die dolgraag vrouwen in de directiefuncties willen zien en hun alle kansen geven. En daar zullen, door de economische noodzaak, steeds meer bedrijven bijkomen. Kunnen we niet even geduldiger zijn en vrouwen de tijd gunnen om oude patronen en rollen van zich af te werpen, hun kracht te hervinden en te excelleren in hun eigen tijd en op hun eigen manier?
Als we dat kunnen dan hebben we geen quota’s nodig. En als we geen vertrouwen hebben in de capaciteiten en ontwikkeling van de vrouw waarom willen we hen dan in de top van het bedrijfsleven hebben?

Deze column werd ingezonden door Ana Bloemraad. Heeft u ook iets wat u bezig houdt? Plaats uw eigen column ›

Gerelateerde items